Aan het begin van het seizoen maak je vaak allerlei keuzes: welke sport, cursussen, opleiding, maar ook welke activiteiten in de kerk doe ik wel of niet. Keuzes maken heeft te met prioriteiten stellen te maken: je kan niet alles. In Jeremia gaat het over de vraag waar uiteindelijk alles toe leidt, waar vertrouw je op. Jeremia gebruikt het beeld van: waar strek je je arm naar uit.

Eva strekte haar arm uit en pakte een vrucht: dat was een verkeerde manier van uitstrekken. Je kunt ook je armen uitstrekken om het goede wat God je wil geven te pakken. Dat roept het beeld op van de boom met zijn takken/ armen, maar vooral het beeld van de boom met zijn wortels. Een boom kan niet zonder wortels. We moeten ons niet verkijken op wat er boven de grond zit, het gaat vooral om wat er onder de grond zit. Een klein onooglijk olijfboompje heeft wel vruchten!

Jeremia gebruikt het beeld van een uitgedroogd boompje, dat niet meer meemaakt dat het goede (de regen) komt. De andere boom waar hij het over heeft, heeft helemaal geen last van de droogte, omdat de wortels diep genoeg in de grond zitten. De vraag is aan ons hoe diep onze wortels gaan. Gaan ze diep genoeg om de droogte (die komt!) aan te kunnen? Zijn wij genoeg verbonden met het levende water?

Diepe wortels geven ook nog eens stevigheid, als het stormt, zodat de boom niet omvalt. De vruchten zijn belangrijk: niet de grootte van de boom. De vruchten van je geloof zijn belangrijk, maar bepalen uiteindelijk niet de grootte van je geloof. De diepte van je geloof: de wortels zijn echter wel heel belangrijk. Ben je echt geworteld in Jezus: de bron van het Levende water. Ook al zie je zelf niet de vruchten, een ander ziet ze soms wel: je hebt elkaar daarvoor nodig.

Welke keuzes je maakt voor het nieuwe seizoen heeft alles te maken, waar je op vertrouwt, waar je het van hebben moet, van wie je het hebben moet: de Here Jezus.

(Eindhoven, 11 september 2011, ds. G.J. Codée)